ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΣ

Αυτή η σελίδα εκτός από τον απολογητικό της χαρακτήρα για τον τερματισμό των Ολυμπιακών αγώνων, υπέρ του Ολυμπίου Διός στην αρχαία Ολυμπία και ορισμένων φρικαλεοτήτων, θα αποτελέσει και μια σελίδα απόδοσης φόρου τιμής για το αρχαίο Ελληνικό αθλητικό πνεύμα, αναπτύσσοντας το θέμα της αθλητικής παιδείας στην αρχαία Ελλάδα με αναλυτικά στοιχεία. Προς στιγμή προέχει όμως η εκμετάλλευση του Ολυμπιακού Ιδεώδους και του αθλητισμού γενικότερα από τους Εθνικούς θρησκευτές.

 

 

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΣ

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ ΠΛΟΥΤΟΣ

Δίας τσιγκούνης και Ολυμπιακοί αγώνες

ΧΡΕΜΥΛΟΣ

Ώστε λες πως ο Δίας δεν διακρίνει σωστά ποιο είναι

το καλύτερο, αφού κι εκείνος κρατάει τον πλούτο!

ΒΛΕΨΙΔΗΜΟΣ

Κι αυτήν εδώ μας τη στέλνει σ’ εμάς.

ΠΕΝΙΑ

Ε! σεις που έχετε κι οι δυο τσιμπλιαρικα μυαλά

με παμπάλαιες αλήθεια τσίμπλες,

ο Δίας ασφαλώς είναι φτωχός,

κι αυτό θα στο δείξω αμέσως ολοφάνερα.

Να, αν ήταν πλούσιος,

αυτός που κάνει τους Ολυμπιακούς αγώνες,

όπου μαζεύει τακτικά όλους τους Έλληνες κάθε πέντε χρόνια,

θ’ ανακήρυσσε τους νικητές απ’ τους αθλητές,

στεφανώνοντάς τους με στεφάνι από αγριελιά;

Κι όμως θα έπρεπε μάλλον με χρυσό, να τους στεφάνωνε

αν ήταν πλούσιος.

ΧΡΕΜΥΛΟΣ

Ε, με τούτο βέβαια φανερώνει πως εκτιμάει τον πλούτο εκείνος.

Γιατί το εξοικονομεί, και δεν θέλει να τον ξοδέψει τίποτα απ’ αυτόν,

και στεφανώνοντας με μασκαραλίκια τους νικητές

κρατάει τον πλούτο για τον εαυτό του.

ΧΡΕΜΥΛΟΣ

Που να σε κόψει ο Δίας,

αφού σε στεφανώσει με αγριελιάς στεφάνι!

 

 

ΑΡΧΑΙΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ

 

1. Ο αγώνας δρόμου αναζωογονεί τις γενετικές δυνάμεις της Γης με την παλμική δόνηση την οποία της προκαλεί. Οι απαρχές αποδίδονται στους Ιδιαίους δακτύλους  βλ. Pierre Leveque, «Ελληνικοί αγώνες», σελ. 10.

2. Το στεφάνι που στόλιζε τα κεφάλια αυτών που συμμετείχαν στις θυσίες, στις εορτές και στους αγώνες οφείλει την προέλευση του στην πίστη ότι το κλαδί που ανθίζει είναι ευεργετικό (47). Για την αρχαϊκή θρησκευτική εμπειρία ορισμένα δένδρα αντιπροσωπεύουν κάποια ισχύ, η οποία δεν οφείλεται μόνο στο ίδιο το δένδρο, αλλά κυρίως στις κοσμολογικές του προεκτάσεις. Μ’ άλλα λόγια δεν υπάρχει λατρεία αυτού καθαυτό του δένδρου, αλλά στην απεικόνιση του κρύβεται μια πνευματική οντότητα (48).