Η σιδηροπενική αναιμία ακόμη και σήμερα είναι συχνό φαινόμενο. Όταν παρατηρείται έλλειμμα σιδήρου στον οργανισμό μας είναι απαραίτητο να ακολουθείται η κατάλληλη διαιτητική αγωγή, σκοπός της οποίας θα είναι να παρέχει τροφές πλούσιες σε σίδηρο.Η χρησιμότητα του σιδήρου είναι τεράστια αφού αποτελεί κύριο συστατικό των ενζύμων, είναι σπουδαίο δομικό στοιχείο της Αιμοσφαιρίνης και της Μυοσφαιρίνης, ενώ είναι αυτός που συντελεί καθοριστικά στην μεταφορά οξυγόνου στα κύτταρα του οργανισμού μας. Αποθηκεύεται στον οργανισμό του ανθρώπου με τη μορφή της Φερριτίνης και της Αιμοσιδηρίνης.Η αναιμία χαρακτιρίζεται η παθολογική κατάσταση που προκαλείται από το γεγονός ότι στο αίμα δεν υπάρχει η απαιτούμενη ποσότητα αιμοσφαιρίνης. Η αιμοσφαιρίνη είναι η πρωτείνη εκείνη η οποία περιέχεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η αιμοσφαιρίνη έχει σαν στόχο την μεταφορά του οξυγόνου από τους πνεύμονες προς τους ιστούς και τα όργανα του ανθρωπίνου σώματος. Ακολούθως παίρνει το διοξείδιο του άνθρακα και το μεταφέρει στους πνεύμονες, απ’ όπου τελικά αποβάλλεται.Ο σίδηρος είναι ένα σημαντικότατο δομικό στοιχείο που απαιτείται για τη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης από τον οργανισμό. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη σιδήρου είναι 10mg ανά ημέρα για τον ενήλικα άνδρα και 15mg ανά ημέρα για τις ενήλικες γυναίκες.
Το σώμα του ανθρώπου περιέχει περίπου 2-4gr.σιδήρου. Η ποσότητα του σιδήρου που χρειάζεται στον ανθρώπινο οργανισμό σχετίζεται με το βάρος την ηλικία, το φύλο, με την πιθανότητα εγκυμοσύνης και την ανάπτυξη του οργανισμού. Βάση αυτών των παραμέτρων που καθορίζουν τις απαιτήσεις του οργανισμού σε σίδηρο πρέπει να δοθεί και η διαιτητική οδηγία. Αν και ο σίδηρος υπάρχει σε πάρα πολλές τροφές, η περιεκτικότητά του στην διατροφή υπολογίζεται ότι δεν υπερβαίνει τα 5 με 7mg για κάθε 1000 θερμίδες.
Μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο έχει το κρέας ειδικά το κόκκινο, τα ψάρια και τα πουλερικά. Σε αυτά τα τρόφιμα το μεγαλύτερο ποσοστό (50-60%) του σιδήρου είναι σχετικά εύκολα απορροφήσιμο. Ο Σίδηρος επίσης υπάρχει και στις φυτικές τροφές όπως σε διάφορα φρούτα, σε λαχανικά και ιδιαίτερα αυτά που είναι πράσινα και φυλλώδη και στα δημητριακά. Στα φυτικά προϊόντα όμως ο σίδηρος είναι σε μορφή μη απορροφήσιμη ή απορροφάται αλλά σε μικρό ποσοστό και η ποιότητα του δεν είναι σχετικά καλή.
Διάφοροι παράγοντες παρεμποδίζουν την απορρόφηση του σιδήρου φυτικής προέλευσης όπως για παράδειγμα οι πολυφαινόλες, συμπεριλαμβανομένης και της τανίνης που βρίσκεται στο τσάι, του οξαλικού οξέος που βρίσκεται στο σπανάκι, στην σοκολάτα και στο τσάι, του EDTA το οποίο είναι ένα συντηρητικό τροφίμων κλπ. Διατροφικοί παράγοντες που βοηθούν στην απορρόφηση του σιδήρου είναι η Βιταμίνη C και το κιτρικό οξύ αλλά και υδατάνθρακες όπως η φρουκτόζη και η σορβιτόλη. Επίσης το κόκκινο κρέας με τα ψάρια και τα πουλερικά όταν καταναλώνονται ταυτόχρονα με τις φυτικές τροφές που περιέχουν σίδηρο βοηθούν στην απορρόφηση του. Άλλοι παράγοντες που συντελούν σημαντικά στην απορροφησιμότητα του σιδήρου είναι το Φυλλικό οξύ με κύρια πηγή τα σκούρα και πράσινα λαχανικά και η βιταμίνη Β12 που περιέχεται στο γιαούρτι, στο κρέας κ.λ.π.
Η μερική ανεπάρκεια σε σίδηρο προκαλεί την σιδηροπενική αναιμία και τα συμπτώματα της που είναι κυρίως η εύκολη σωματική και η πνευματική κόπωση, το χλόμιασμα, η ταχυκαρδία, η ανεξήγητη δυσκολία στην αναπνοή όταν καταβάλλεται σωματική προσπάθεια ενώ σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να μην υπάρχουν συμπτώματα.

Το κόκκινο κρέας και κυρίως το μοσχάρι

Τα ψάρια

Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (σπανάκι, μπρόκολο)